در این یادداشت آمده است؛ بر کسی پوشیده نیست که بسیاری در ایران با حضور در دولت به مال و مکنتی رسیدهاند و این ثروت انباشته را حق مسلم خود میدانند و گاه بدون هیچ پردهپوشی در مقام منتقد و اپوزیسیون هم ظاهر میشوند و از مردم و اعتراضات آنان تا جایی که خطرآفرین نباشد، […]
در این یادداشت آمده است؛
بر کسی پوشیده نیست که بسیاری در ایران با حضور در دولت به مال و مکنتی رسیدهاند و این ثروت انباشته را حق مسلم خود میدانند و گاه بدون هیچ پردهپوشی در مقام منتقد و اپوزیسیون هم ظاهر میشوند و از مردم و اعتراضات آنان تا جایی که خطرآفرین نباشد، دفاع میکنند.
این سرمایهداران که از طیفهای گوناگون جامعه و جریانهای سیاسی موجود برخاستهاند، دولتهای رقیب را مسبب مشکلات میدانند و به آنها حمله میکنند و از مواجهه با دولتهای متبوع یا نزدیک به خود پرهیز میکنند و در این میانه معلوم نیست اینهمه سرمایهدار ناکارآمد از کجا به این فرصتها دست پیدا کردهاند؛ اما آنچه عیان است، این است که خلق این مخلوقات یکشبه صورت نگرفته است؛ بلکه روند دیرپایی وجود داشته که اینک با خشونت بیشتری ادامه دارد.
تداوم این خشونتها فشار بیش از حد به طبقه کارگر و طبقه متوسطی وارد میآورد که فقط پوستهای از آن باقی مانده و در حجاب منزلت پنهان شده است؛ وگرنه طبقه متوسط نه به اندازه طبقات فرودست؛ اما تا حد بسیاری در مضیقه مالی و فقر قرار دارد.
آنچه بیش از هر چیز شگفتانگیز است، درهمآمیزی سرمایهداران با دولتها و سرمایهداری با دولتهاست. طرفه اینکه دولتها در این میان دست بالا را ندارند و با اینکه اغلب این سرمایهداران از قِبل دولت به جاه و مال رسیدهاند، نهتنها در خدمت دولت نیستند؛ بلکه به هنگام ضرورت دولتمداران را رها خواهند کرد.
۲۷۳۰۲